Friday, September 28, 2012

Lago Maggiore, Milano

Ciao :)

Mi primera salida oficial en Milán fue al Lago Mayor. Es precioso! Hacía frío y me enamoré del lugar!

Una belleza! Lejos lejos se ven un poquito Los Alpes.


                                Mira como ella mira el Lago.  Ella es Cate. Una belleza!

Un bar! Un bar es donde se toma café. café café café. En tazitas muy chiquitas.

Dentro del Lago Mayor! Brrrrrrrrr Frío. Se ve todo. 


La chiquitita bonita, Betti :)

La vista por  la mañana de Febrero 

Y esta otra preciosura es Marti. Es una de las primeras veces que me veía. Se me mueve el corazón cada vez que veo una foto de ella.

E finalmente, per dire un ciao, un sorisso di Cate. :D

Malo malo malo

Hola :)

Pues hace un tiempo alguien muy malo me robó mi compu. Malo malo malo. Sucede que en esa compu estaban toooooooooooodas mis fotos de lo general toda mi corta vida. Así que en un acto de rebeldía expondré mis fotos en este blog porque acá parece permanecer.



Fotos con mi familia! (ese maquillaje no me hace bien) puaj.

Fotos de un viaje!

fotos con ellos! :) 

fotos después de una matanza. ;S

Monday, September 3, 2012

Si te gusta Paramore, a mi también.

Hola :)

Well i do not know what i actually writing about. I really do not care a penny about Paramore, in fact for me it is a silly band of young people trying to make some ''rude'' music. But do not go so far. Anyway... But i know some people really like it. Whatever... But you people are so wrong. hehehe. Forget it... i am no one to make a good criticism of music... i sing justin bibier songs. hahaha. So I heard this song: The only exception. This is the one I like the most about them if not the only one.



Me provocó escribir sobre esta canción en particular porque últimamente he visto muchas excepciones a la regla. Y eso me alegra mucho. Gente que a pesar de tan fea que haya sido las circunstancias en que han crecido siguen adelante. Eso me parece increíble. Me parece muy muy bonito. Es admirable, que a pesar que todo va a su contra... ellos siguen a delante. Y no se quejan. Sino que avanzan.  Por más pequeña que parezcan los pasos. Es simplemente grandioso. Y me alegra que no se dejen llevar por lo malo sino que quiere ser la excepción a la regla. Quiere ser feliz. 

P.D:  Hope you like it!


Friday, August 31, 2012

Aguas de Marzo

Hola :)

Me gusta esta otra canción brasilera...es que cuando comienzo a escuchar estas canciones...no paro. Y aunque estamos en setiembre... siempre es bueno saber que ya nos acercamos a marzo. wiiiiiiiji. Me pongo  contentinha cuando escucho esta canción.




Aquí dale si quieres leerla en español te lo facilito:
http://www.youtube.com/playlist?list=AL94UKMTqg-9B2sZNXZqQk4WKZJE_bU2ix


Águas de Março



É pau, é pedra, é o fim do caminho
É um resto de toco, é um pouco sozinho
É um caco de vidro, é a vida, é o sol
É a noite, é a morte, é um laço, é o anzol
É peroba do campo, é o nó da madeira
Caingá, candeia, é o Matita Pereira

É madeira de vento, tombo da ribanceira

É o mistério profundo, é o queira ou não queira
É o vento ventando, é o fim da ladeira
É a viga, é o vão, festa da cumeeira
É a chuva chovendo, é conversa ribeira
Das águas de março, é o fim da canseira
É o pé, é o chão, é a marcha estradeira
Passarinho na mão, pedra de atiradeira

É uma ave no céu, é uma ave no chão
É um regato, é uma fonte, é um pedaço de pão
É o fundo do poço, é o fim do caminho
No rosto o desgosto, é um pouco sozinho

É um estrepe, é um prego, é uma conta, é um conto
É uma ponta, é um ponto, é um pingo pingando
É um peixe, é um gesto, é uma prata brilhando
É a luz da manhã, é o tijolo chegando
É a lenha, é o dia, é o fim da picada
É a garrafa de cana, o estilhaço na estrada
É o projeto da casa, é o corpo na cama
É o carro enguiçado, é a lama, é a lama

É um passo, é uma ponte, é um sapo, é uma rã
É um resto de mato, na luz da manhã
São as águas de março fechando o verão
É a promessa de vida no teu coração

É uma cobra, é um pau, é João, é José

É um espinho na mão, é um corte no pé
É um passo, é uma ponte, é um sapo, é uma rã
É um belo horizonte, é uma febre terçã
São as águas de março fechando o verão
É a promessa de vida no teu coração

Friday, June 15, 2012

Fogata de Amor

Hola :)
La canción que me está zumbando toda la semana es : Razón de vivir. La recuerdo y la canto cuando hay silencio, cuando limpio mi casa, cuando estoy caminando. Así de la nada. ¡Qué loco!

Acá la canta la grandiosa Mercedes Sosa.


Aquí la canta Victor Heredia. 

RAZÓN DE VIVIR
de Victor Heredia

Para decidir si sigo poniendo
Esta sangre en tierra
Este corazón que bate su parche
Sol y tinieblas.

Para continuar caminando al sol
Por estos desiertos
Para recalcar que estoy vivo
En medio de tantos muertos;

Para decidir
Para continuar
Para recalcar y considerar
Solo me hace falta que estés aquí
Con tus ojos claros

¡Ay! Fogata de amor y guía
Razón de vivir mi vida


Para aligerar este duro peso
De nuestros días
Esta soledad que llevamos todos
Islas perdidas

Para descartar esta sensación
De perderlo todo;
Para analizar por donde seguir
Y elegir el modo

Para aligerar
Para descartar
Para analizar y considerar
Solo me hace falta que estés aquí
Con tus ojos claros

¡Ay! fogata de amor y guía
Razón de vivir mi vida

Para combinar lo bello y la luz
Sin perder distancia
Para estar con vos sin perder el ángel
De la nostalgia

Para descubrir que la vida va
Sin pedirnos nada
Y considerar que todo es hermoso
Y no cuesta nada,

Para combinar
Para estar con vos
Para descubrir y considerar,
Solo me hace falta que estés aquí
Con tus ojos claros.

¡Ay! fogata de amor y guía
Razón de vivir mi vida.

Ilumina el camino de mi vida

Hola :)
Últimamente se me viene esta canción a la cabeza. Hoy me tomé un café con una amiga. Ambas hemos coincidido en que en los momentos más difíciles siempre hemos tenido a alguien caído del cielo que nos a dado una mano. La vida, si bien tiene sus bemoles también te presenta a gente muy bella.  Alguien que te recuerda que efectivamente la vida tiene un sentido. Y cuando sientes que no tienes más fuerzas... siempre cae bien escuchar esta canción dedicada a la Señora de Aparecida. Llorar está permitido.


ROMARIA
Composición: Renato Teixeira

É de sonho e de pó
O destino de um só
Feito eu perdido
Em pensamentos
Sob o meu cavalo
É de laço e de nó
De jibeira o jiló
Dessa vida
Cumprida a só
Sou caipira, pirapora
Nossa Senhora de Aparecida
Ilumina a mina escura e funda
O trem da minha vida (2x)
O meu pai foi peão
Minha mãe solidão
Meus irmãos
Perderam-se na vida
À custa de aventuras
Descasei, joguei
Investi, desisti
Se há sorte
Eu não sei, nunca vi
Sou caipira, Pirapora
Nossa Senhora de Aparecida
Ilumina a mina escura e funda
O trem da minha vida (2x)
Me disseram, porém
Que eu viesse aqui
Prá pedir de
Romaria e prece
Paz nos desaventos
Como eu não sei rezar
Só queria mostrar
Meu olhar, meu olhar
Meu olhar
Sou caipira, pirapora
Nossa Senhora de Aparecida
Ilumina a mina escura e funda
O trem da minha vida (2x)

Traducción al español: El destino de quien está solo está hecho de sueños y polvo, así estoy perdido en mis pensamientos sobre mi caballo. / Es de lazo y de nudo, de jibeira o jiló, en una vida sufrida al sol./ Mi padre fue peón; mi madre,  la soledad; mis hermanos se han perdido por la vida en busca de aventuras./ Descansé, jugué, arriesgué, desistí, si hay fortuna no lo sé, nunca la vi. / No obstante me han dicho que venga aquí, en peregrinación, para poder pedir paz en mis desalientos; ya que no sé rezar, quiero solo mostrarle mi mirada, mi mirada, mi mirada./ Soy caipira de Pirapora, Señora de Aparecida, ilumina el pozo oscuro y profundo de mi vida. 

p.d. Cómo me gustaría ir a ver a Nuestra Señora de Aparecida el 2013. :)

Monday, February 6, 2012

Día lluvioso

Hola :(

Esta semana ha fallecido alguien muy importante en mi barrio. Hoy lunes ha llovido. Y la única canción que se me ocurrio fue Lela....
Es una canción gallega un poco triste, basada en un poema de Castelao. Me sorprende cómo las letras que vienen desde Galicia, supongo que de algunos añitos atrás, se hagan tan presentes ahora. Como si fueran canciones exactas para este momento. Lo cual una vez más reafirma que las mismas penas son siempre las mismas. Que nuestras preguntas y deseos son los mismos. Que las exigencias son las mismas.


Castelao por Beti Alonso.
Sabias que... estudió medicina pero nunca la ejerció?
Y que tiene un parque en  españa con su nombre? A que no.
Lela
Están as nubes chorando
por un amor que morreu
Están as rúas molladas
de tanto como choveu (bis)
Lela, Lela,
Leliña por quen eu morro
quero mirarme
nas meniñas dos teus ollos
Non me deixes
e ten compasión de min.
Sen ti non podo,
sen ti non podo vivir.

Dame alento das túas palabras,
dame celme do teu corazón,
dame lume das túas miradas,
dame vida co teu dulce amor. (bis)

Lela, Lela.... ....
Sen ti non podo,
sen ti non podo vivir.

Más información:

Sobre Castelao : http://dinora94.blogspot.com/2011/11/alfonso-rodriguez-castelao.html
Si tienes  de 7 a 11 euros en tu bolsillo y quieres  comprar un libro de Castelao: http://www.librariacartabon.com/index.php?item=articulos&type=autor&param=%20%20Castelao&pg=2